اينرو به عنوان ولايت عهدى ، با او بيعت نمود و نام او را بر سكه ها و پولهاى رايج ، مسكوك نمود ، و دستور داد مردم ، سياهى را از لباسها و پرچمها پاك سازند و به جاى آن ، از رنگ سبز استفاده كنند . ولى اين كارها ، بر خلاف خواسته‌هاى عباسيان در عراق بود ، آنان به عنوان مخالفت با اين گونه اعمال ، با عموى مأمون " ابراهيم بن مهدى " بيعت كردند ، مأمون كه در صدد توسعهء رياست خود بود ، در سال 202 " فضل بن سهل ذوالرياستين " را در حمام سرخس از بلاد خراسان ، در بين راه عراق به كشتن داد و امام على بن موسى الرضا ( عليه السلام ) را در شهر طوس در اثر خوردن انگور سمى به سال 203 از ميان برداشت ، و تغيير رنگ لباسها با مخالفت عباسيان روبرو گرديد كه پس از ورود به عراق ، مجددا به رنگ سياه بازگشت ، و نهضتهاى متعددى در گوشه و كنار كشور اسلامى ، آغاز گرديد كه نهضت وسيع و پردامنهء " محمد بن ابراهيم " معروف به " ابن طباطبا " و انقلاب زيد بن جعفر در بصره از مهم ترين آنها به شمار مى آيد . مسعودى صاحب مروج الذهب مى نويسد : " در عهد مأمون بود كه على بن موسى ( عليه السلام ) ، مسموم شد و درگذشت ، در حالى كه او 49 سال و شش ماه عمر كرده بود " . ( 1 ) و شافعى هم ، در عهد مأمون در سال 204 ه‍ . ق در سن 54 سالگى در مصر درگذشت . ( 2 ) مأمون در سال 217 وارد مصر شد ، و حاكم آن منطقه كه فردى به نام " عبدوس " بود در اثر مقاومت ، كشته شد و در سال 218 ، مأمون در سرزمين روم به نبرد با روميان پرداخت ، در دروازه روم به يكى از قلعه‌هاى آنان ، واقع در پشت طرسوس ، وارد گرديد ، آنان را به اسلام يا پرداخت جزيه يا شمشير فراخواند و نصارى را زبون و بيچاره ساخت جمعى از آنان ، به پرداخت جزيه ، پاسخ مثبت دادند و افرادى كه نپذيرفتند . با آنان به

--> 1 . همان منبع ص 5 ، چاپ سعادت مصر . 2 . مسعودى مروج الذهب ج 4 ، ص 23 .